มาทำไมให้อายบ้านนา
เล่านวลน้อง ไม่ต้องกลับคืนมา
วันจะไปไม่ลา หนีหน้า
ไปกับหนุ่มเมืองหลวง
ทิ้งคนข้างหลัง นั่งน้ำตาร่วง
มันเจ็บในทรวง
พุ่มพวงรู้หรือเปล่า
ทิ้งเคียวคราดไถ
ไปเมื่อเดือนเก้า
ช่างสุกสกาว กลับมาทำไม

คงจะโดนเขาทิ้งไป หรือไงเจ้า
ถึงเดินหน้าเศร้าอับอาย
นึกว่าเป็นคุณนาย ไปแล้ว
น้องแก้วฉัน
จำได้ไหม เป็นคุณนายกี่วัน
ช่างน่าสงสาร เสียนี่กระไร
อ๊ะโอ๊ยทำเป็นเศร้า
ให้เราเอาใจ
น้ำตาพี่ไหลใครก็รู้ดี

ไปหาข้างหน้าดีกว่าคนสวย
หาคนร่ำรวยก็อาจจะมี
พี่นี้ไม่มีความหมาย
ขืนอยู่ไปจะเป็นของฟรี
ขอบใจสุดซึ้ง ที่คิดถึงพี่
ขอให้โชคดี โทษทีนะพี่ไม่ว่าง